Арқаның төменгі бөлігінде созылмалы дискогенді ауырсынуы бар 94 амбулаториялық пациентті DRX9000 көмегімен емдеу: медициналық карталардың ретроспективті талдауы

Macario A, Richmond C, Auster M, Pergolizzi JV. Treatment of 94 Outpatients With Chronic Discogenic Low Back Pain with the DRX9000: A Retrospective Chart Review. Pain Practice 2008;8(1):11–17. DOI: 10.1111/j.1533-2500.2007.00167.x. PMID: 18211590.

Мақаланың түпнұсқасы: doi.org/10.1111/j.1533-2500.2007.00167.x

Alex Macario, MD, MBA^*; Charlotte Richmond, PhD^†; Martin Auster, MD, MBA^‡; Joseph V. Pergolizzi, MD^§

^*Departments of Anesthesia and Health Research & Policy, Stanford University School of Medicine, Stanford, California; ^†Biomedical Research & Education Foundation, LLC, Miami Beach, Florida; ^‡Department of Radiology, Johns Hopkins University School of Medicine, Baltimore, Maryland, ^§Department of Medicine, Johns Hopkins University School of Medicine, Baltimore, Maryland, U.S.A.

Address correspondence and reprint requests to: Alex Macario MD, MBA, Professor of Anesthesia and Health Research & Policy, Department of Anesthesia H3580, Stanford University School of Medicine, Stanford, CA 94305-5640, U.S.A. Reprints will not be available from authors.

Submitted: July 10, 2007; Revision accepted: October 1, 2007

© 2008 World Institute of Pain, 1530-7085/08/$15.00

Қазақша нұсқаны ELTECH дайындады: мәтін орысша аударма негізінде аударылып, ағылшын тіліндегі түпнұсқамен салыстырылды. Орысша аударма ағылшын тілінен қысқартусыз және өзгеріссіз, сөзбе-сөз жасалған.

Негіздеме: Бұл зерттеудің мақсаты — ұзақтығы 12 аптадан асатын дискогенді бел ауырсынуы (арқаның төменгі бөлігіндегі ауырсыну) бар, DRX9000 (Axiom Worldwide, Тампа, Флорида, АҚШ) көмегімен омыртқа жотасын моторлы декомпрессиялаудың 2 айлық курсы түрінде ем алған 100 амбулаториялық пациенттің медициналық карталарына ретроспективті аудит жүргізу болды.

Әдістер: Ыңғайлы іріктеме ретінде алынған төрт клиниканың пациенттері алғашқы 2 аптада күн сайын 30 минуттық DRX9000 сеанстарын алды, кейін сеанстар біртіндеп аптасына 1 сеансқа дейін азайтылды. Емдеу хаттамасы ем алдында бел бөлімін созуды, миофасциальды релизді немесе жылу процедураларын, ал одан кейін мұзды және/немесе бұлшықеттерді стимуляциялауды қамтыды. Негізгі нәтиже көрсеткіші — 8 апталық емдеуге дейін және одан кейін 0-ден 10-ға дейінгі шкала бойынша бағаланған ауырсыну қарқындылығының вербальды сандық бағасы (ЧРШ).

Нәтижелер: Бастапқы 100 қатысушының үшеуі қорғалған медициналық ақпаратын пайдалануға берген келісімін кері қайтарып алды, ал тағы үшеуі бел ауырсынуының ұзақтығы 12 аптадан аз болғандықтан, зерттеуден шығарылды. Қалған 94 қатысушының (63%-ы — әйелдер, 95%-ы — ақ нәсілділер, жасы = 55 (SD 16) жас, 52%-ы — жұмыс істейтіндер, 41%-ы — зейнеткерлер, бел ауырсынуы ұзақтығының медианасы 260 апта) диагнозы диск жарығы (пациенттердің 73%-ы), дисктің дегенеративті ауруы (68%) немесе екі диагноз да (27%) болды. ЧРШ бойынша орташа мән жүгіну кезінде 6,05 (SD 2,3) болды және 8 апталық емдеу аяқталғанда 0,89-ға (SD 1,15) дейін мәнді төмендеді (P < 0,0001). Анальгетиктерді қолдану да азайған сияқты (деректері бар карталар = 20), ал күнделікті белсенділік жақсарды (деректері бар карталар = 38). 29/94 пациентті кейінгі бақылау (орта есеппен 31 апта) бел ауырсынуы бойынша орташа 83%-ға жақсаруды, ЧРШ бойынша 1,7 (SD 1,15) мәнді және 8,55/10 (медиана 9) қанағаттанушылықты көрсетті.

Қорытындылар: Медициналық карталардың бұл ретроспективті аудиті созылмалы бел ауырсынуы кезінде DRX9000 көмегімен омыртқа жотасын декомпрессиялау аясында жақсару мүмкін екені туралы алдын ала деректер береді. Мұндай жүйелердің тиімділігін өлшеу үшін рандомизацияланған қос соқыр зерттеулер қажет.

Түйін сөздер: созылмалы ауырсыну, арқаның төменгі бөлігі, диск ауруы, механикалық, омыртқа жотасының декомпрессиясы

Созылмалы бел ауырсынуы — өнеркәсібі дамыған елдерде көп шығынға ұшырататын қатерсіз жағдай.¹ 1966–1998 жылдар аралығында бел ауырсынуына арналған 30 популяциялық зерттеудің әдебиет шолуында бел ауырсынуының кез келген нақты сәттегі таралуы 12%-дан 33%-ға дейін, 1 жыл ішіндегі таралуы 22%-дан 65%-ға дейін, ал өмір бойғы таралуы 11%-дан 84%-ға дейін ауытқыды.² Механикалық себептерге бел-сегізкөз бұлшықеттері мен байламдарының жарақаты, фасеттік немесе сегізкөз-мықын буынының артропатиясы не дегенеративті өзгерістерден туындаған дискогенді ауру жатуы мүмкін. Дискогенді ауырсыну көбінесе арқаның төменгі бөлігін, бөкселерді және жамбас аймағын қамтиды және фиброзды сақинаның зақымдануымен және оның кейінгі қалпына келуімен байланысты деп есептеледі.³ Емдеу әдістері өте алуан түрлі және пациентке жеке таңдалуы тиіс. Егер инвазивті емес әдістерге басымдық берілсе, ішке қабылданатын анальгетиктер,⁴ миорелаксанттар,⁵ жаттығулар,⁶ акупунктура,⁷ манипуляциялар⁸ немесе «арқа мектебі»⁹ сияқты көптеген нұсқалар бар.

Тартуды омыртқааралық кеңістікті кеңейту,¹⁰ диск протрузиясы¹¹ мен диск ішіндегі қысымды¹² азайту, сондай-ақ моторлық шақырылған потенциалдар¹³ мен аяқтардың қозғалғыштығын¹⁴ жақсарту үшін қолдануды қолдайтын деректер болғанымен, ишиаспен немесе ишиассыз бел ауырсынуы кезіндегі тартудың клиникалық зерттеулеріне жасалған жүйелі шолулар тарту плацебомен, имитациялық немесе емдеудің басқа түрлерімен салыстырғанда ауырсынуды жеңілдетуде тиімсіз болуы ықтимал екенін анықтады.^15–20

Жалпы алғанда, тартуды маман қолмен, аспалы құрылғы²¹ көмегімен пациенттің өз салмағы есебінен жүргізуі мүмкін немесе жамбасы бекітілген, арнайы құрастырылған үстелде жатқан пациенттің өзі үстелдің бас жағындағы тұтқаларды тартып жүзеге асыруы мүмкін.²² Пациенттің де, маманның да шаршауына немесе пациенттің күшті не дене қалпын көтере алмауына байланысты тартудың бұл түрлерін стандарттау қиын болуы мүмкін.^23,24 Сонымен қатар тарту күші сызықтық болады және ағзада паравертебральды бұлшықеттердің жиырылуын іске қосатын проприоцептивті реакция тудыруы мүмкін, ал бұл дистракциялық әсерді азайтуы мүмкін.

Осы кемшіліктерді еңсеру үшін бірнеше аксиальды декомпрессия жүйесі әзірленді. Бұл жүйелерге DRX9000 (Axiom Worldwide, Тампа, Флорида, АҚШ, 2003 жылы FDA мақұлдаған), VAX-D (Vat-Tech, Inc., Палм-Харбор, Флорида, АҚШ, 1996 жылы FDA мақұлдаған) және Accu-Spina System (North American Medical Corporation, Авентура, Флорида, АҚШ, 2000 жылы FDA мақұлдаған) жатады. Омыртқа жотасының моторлы декомпрессиясына арналған кейбір рандомизацияланбаған зерттеулерде ауырсынудың азайғаны хабарланғанымен,^25–28 тиісті рандомизацияланған зерттеулердің жүйелі шолуы жарияланған деректер вертебральды аксиальды декомпрессияның бел ауырсынуы бар адамдарға (хирургиялық емес емдеудің басқа әдістерімен салыстырғанда) пайда әкелетінін-әкелмейтінін анықтау үшін тым шектеулі екенін болжауға мүмкіндік береді.²⁹

Бұл зерттеудің мақсаты — ұзақтығы 12 аптадан асатын дискогенді бел ауырсынуы бар және DRX9000 көмегімен омыртқа жотасын моторлы декомпрессиялаудың 2 айлық курсы түрінде ем алған амбулаториялық пациенттер іріктемесінде нәтижелерді бағалау үшін медициналық карталарға ретроспективті аудит жүргізу болды.

Зерттеу басталғанға дейін орталық институционалдық бақылау кеңесі (Quorum Review) бұл зерттеуге сараптамадан босатылған мәртебе берді. Телефон арқылы скрининг құралы бекітілгеннен кейін Медициналық сақтандырудың ұтқырлығы және есептілігі туралы заңның (HIPAA) талаптарынан ішінара босату алынды. Осы зерттеу барысында талданған қорғалған медициналық ақпаратқа қол жеткізу HIPAA құпиялылық ережесіне (45-бөлім, АҚШ Федералдық нормативтік актілер жинағы, 164.501, 164.508 және 164.512) сәйкес пациенттердің жеке өміріне қол сұғылмаушылықты және медициналық ақпаратының құпиялылығын қамтамасыз ететіндей жүзеге асырылды.

Бұл зерттеу Огайо мен Иллинойстағы төрт клиникада (ыңғайлы іріктеме) көмек алған ересектердің 100 медициналық картасын ретроспективті талдау болды; клиникалардың біреуі аурухана жанында, ал үшеуі дербес жұмыс істеді. Статистикалық қуаттың проспективті талдауы бойынша ауырсыну қарқындылығының вербальды сандық бағасының (0-ден 10-ға дейін, 11 балдық шкала) 2 балға төмендеуін көрсету үшін 100 пациент жеткілікті болады: бастапқы ауырсыну бағасы 6, стандартты ауытқу 3, мәнділік деңгейі P = 0,05 және қуат 95% болған жағдайда. Зерттеушілердің хабарлауынша, созылмалы бел ауырсынуы кезінде клиникалық тұрғыдан маңызды айырмашылықты көрсету үшін өзін-өзі бағалаудың жазбаша визуалды-аналогтық шкаласы бойынша кемінде 20 мм айырма қажет.³⁰

Зерттеуші (C.R.) карталарды зерделеу үшін клиникаға келгенде, кеңсе ассистентінен пациенттердің карталарын кездейсоқ іріктеп беру сұралды. Қосу критерийлері: DRX9000 көмегімен толық емдеу курсын алған, 18 жастан асқан, мына диагноздардың біреуі қойылған пациенттер: диск жарығы, омыртқааралық дисктердің томпаюы немесе протрузиясы, дисктің дегенеративті ауруы, артқы фасеттік синдром және ишиас.

Мына жағдайлары бар пациенттер омыртқа жотасын декомпрессиялау емі үшін жарамсыз болды: жүктілік, бел бөлімінде бұрын жасалған спондилодез, қатерлі ісік метастаздары, ауыр остеопороз, спондилолистез (тұрақсыз), омыртқаның компрессиялық сынуы, қолқа аневризмасы, кіші жамбас немесе құрсақ қуысы ағзаларының қатерлі ісігі, омыртқааралық саңылаудың инфекциясы, ауыр перифериялық нейропатия, гемиплегия, параплегия немесе когнитивті дисфункция. Жұмыскерлерге өтемақы төлеу бағдарламасы қамтыған пациенттер біздің зерттеуден шығарылды.

Әр клиникадағы іріктеме көлемі 1 күнде талдауға болатын карталар саны ретінде қалыптастырылды; жалпы саны 100 карта болды.

Осы медициналық құжаттаманы (ұзақтығы 12 аптадан асатын дискогенді бел ауырсынуы бар, 18 жастан асқан пациенттер) дәл сол зерттеуші (C.R.) деректер жинаудың стандартталған нысанын пайдаланып талдады; бұл нысанды зерттеушілерден сұрау бойынша алуға болады. Дискогенді ауырсыну диагнозының критерийлеріне магниттік-резонанстық томография (МРТ) деректерімен расталған тиісті анамнез және физикалық тексеру деректері кірді.

DRX9000 жүйесінде бел бұлшықеттеріне әсер ететін үйкелісті азайту үшін бөлінген үстел конструкциясы қолданылады. Пациент шалқасынан жатқанда кеуде-иық белдігі дененің жоғарғы бөлігін ұстап тұрады. Тізе астындағы тірек жамбастың ротациясын болдырмайды. DRX9000 аппаратында кірістірілген ауа жастықтары, дискке бағытталған тарту бұрышын реттегіштер, белдіктер бар және ол декомпрессияның соңғы бөлігінде дистракция күшін баяуырақ арттыра алады.

Емдеу хаттамасы пациенттің ерекшеліктерін ескере отырып дараландырылды. DRX9000 жүйесі механикаландырылған сегменттік дистракцияны жүзеге асыру үшін моторлы шкивті пайдаланады; дистракция алдын ала таңдалған уақыт бойы статикалық немесе осцилляциялық режимде жүргізілуі мүмкін. Мысалы, омыртқа жотасының бел бөліміндегі зақымдану деңгейінің орналасуы (МРТ деректері бойынша) зақымданған бел дискісіне әсер ету үшін тарту бұрышының баптауларын анықтайды. Тарту бұрышының әдеттегі баптауы 18 градус болды (диапазоны 6-дан 30-ға дейін). Бастапқы салмақ пациент салмағының 50%-ы минус 10 фунт ретінде белгіленді. (1-кесте)

Емдеу алғашқы 2 аптада күн сайын 28–30 минуттан, тағы екі апта бойы аптасына үш рет жүргізілді, содан кейін біртіндеп азайтылып, соңғы аптада бір сеансқа дейін жеткізілді; емдеу орта есеппен 8 аптаға созылды. Алғашқы үш сеанс бойы салмақ пациенттің көтере алуына қарай әр сеанста 5–10 фунттан арттырылып отырды, бұл дене салмағының 50%-ы плюс 10–20 фунтқа тең соңғы салмаққа жеткенше жалғасты. Емдеу хаттамасы DRX9000 көмегімен емдеуге дейін бел бөлімін созу жаттығуларын үйретуді, миофасциальды релизді немесе жылу процедураларын, ал DRX9000 сеанстарынан кейін суық пакеттерді және/немесе бұлшықеттерді стимуляциялауды қамтыды.

Нәтиже көрсеткіштері, соның ішінде ауырсыну қарқындылығының вербальды сандық бағасы (0-ден 10-ға дейін, 11 балдық шкала), анальгетиктерді қолдану және күнделікті белсенділік бірінші DRX9000 сеансы алдында және соңғы DRX9000 сеансынан кейін бағаланды. Медициналық құжаттамадан алынған деректер әр клиниканың картаға не тіркегеніне байланысты болды. Ұзағырақ кейінгі бақылау деректерін алу үшін пациенттерге соңғы процедурадан кемінде 4 апта өткен соң қоңырау шалынды. Егер үш әрекеттен кейін пациентпен байланысу мүмкін болмаса, кейінгі бақылау деректерін алу үшін біз оған жазбаша сауалнаманы поштамен жібердік. Осы кейінгі бақылау барысында біз: «DRX9000 көмегімен емдеуге қаншалықты қанағаттандыңыз (0–10 шкала)? 0 = Қанағаттанбадым 10 = Өте қанағаттандым)» және «DRX9000 бел ауырсынуыңыз бойынша неше пайыз жақсару берді?» деп сұрадық.

Бастапқы 100 қатысушының ішінен үш пациент қорғалған медициналық ақпаратын пайдалануға берген келісімін кері қайтарып алды, ал бастапқыда зерттелген тағы үш пациент арқадағы ауырсынуы 12 аптадан аз созылғандықтан, түпкілікті талдаудан шығарылды. Бұл үш пациент туралы деректер (олар қосу критерийлеріне сәйкес келмесе де) байқаусызда жиналған, бірақ бұл тек дерекқорды талдау кезінде анықталды.

94-ке тең түпкілікті іріктеме көлемі туралы толық мәліметтер 2-кестеде келтірілген. Клиниканың нәтиженің тәуелсіз предикторы болған-болмағанын анықтау үшін енгізілген пациенттер саны жеткіліксіз болды.

Статистика

Сипаттамалық статистика келтірілген. Статистикалық қорытынды жасау әдістері (параметрлік емес деректерге арналған Уилкоксонның таңбалық рангтер критерийі) тек ауырсыну қарқындылығының вербальды сандық бағасына (0-ден 10-ға дейін) қолданылды, өйткені ол негізгі соңғы нүкте болды; бұл баға амбулаториялық картада емдеу басталғанға дейін және 2 айлық емдеу курсының соңында тіркелген күйінде алынды.

Зерттелген 94 пациенттің жалпы сипаттамалары (3-кесте), клиникалық сипаттамалары (4-кесте) және МРТ деректері бойынша сипаттамалары (5-кесте) жинақталып берілген.

ДСИ — дене салмағының индексі.

Шағылысқан ауырсынудың үлгілеріне мыналар кірді: пациенттердің 89%-ында бейспецификалық бел ауырсынуы; пациенттердің 23%-ында ауырсынудың бөксеге иррадиациясы; пациенттердің 62%-ында ауырсынудың санға немесе сираққа иррадиациясы. Соңында, пациенттердің 8%-ында аяқтағы ауырсыну арқадағы ауырсынудан күштірек болды, ал пациенттердің 13%-ына бұрын омыртқа жотасына операция жасалған.

Зерттелген пациенттер омыртқа жотасын декомпрессиялау басталғанға дейін бел ауырсынуына байланысты емдеудің басқа түрлерін алған, соның ішінде хиропрактикалық манипуляциялар (пациенттердің 64%-ы), физиотерапия (45%), стероидтарды эпидуральды енгізу (35%), массаж (21%) және акупунктура (14%).

Ауырсыну ұзақтығының медианасы 260 апта болды (орташа мәні 535 апта, диапазоны 12-ден 3 120 аптаға дейін).

DRX9000 көмегімен емдеуге дейін клиникаға алғаш жүгінген кезде қатысушылар хабарлаған ауырсыну қарқындылығының вербальды сандық бағасының орташа мәні 0-ден 10-ға дейінгі шкала бойынша 6,05 болды (SD 2,3, диапазоны 2-ден 10-ға дейін, медианасы 6, 25–75-процентильдер 4-тен 8-ге дейін). DRX9000 көмегімен омыртқа жотасын декомпрессиялаудың соңғы сеансынан кейін бұл баға 0,89-ға дейін төмендеді (SD 1,15, диапазоны 0-ден 5-ке дейін, медианасы 0,5, 25–75-процентильдер 0-ден 1-ге дейін) (P < 0,0001).

8 апталық емдеу схемасының соңына қарай анальгетиктерді қолдану және күнделікті белсенділік көрсеткіштері жақсарды. (6 және 7-кестелер)

* Кейбір пациенттер бірден артық препарат қабылдайды, сондықтан жиынтық көрсеткіштер 100%-дан асады.

ҚҚСП — қабынуға қарсы стероидты емес препараттар.

ADL — күнделікті белсенділік; DRX — DRX9000 (Axiom Worldwide).

Жағымсыз құбылыстар байқалған жоқ.

Пациенттердің өз қаражатынан төлеген сомасының медианасы бір сеанс үшін $10 болды (орташа мәні $27).

Кейінгі бақылау

Критерийлерге сәйкес келген 94 қатысушының 25-імен телефон арқылы байланысу мүмкін болды. Қалғандары телефон хабарламасына жауап бермеді немесе байланыс телефон нөмірі қате болды. Осы қалған пациенттерге поштамен сауалнамалар жіберілді және жеті сауалнама поштамен кері келді (пациенттердің үшеуі қорғалған медициналық ақпаратты пайдалануға берген келісімдерін кері қайтарып алды). Осылайша, біз 94 пациенттің 29-ы бойынша деректерді талдадық (орташа бақылау кезеңі 31 апта, медианасы 17 апта).

Осы кейінгі бақылау барысында пациенттер мыналарды хабарлады: арқадағы ауырсыну бойынша орташа 83%-ға жақсару (медиана 90%, диапазоны 0%-дан 100%-ға дейін), бел ауырсынуының орташа бағасы 1,7 (медиана 1, диапазоны 0-ден 6-ға дейін) және 0-ден 10-ға дейінгі шкала бойынша (0 = Қанағаттанбадым 10 = Өте қанағаттандым) DRX9000 көмегімен емдеуге қанағаттанушылық орта есеппен 8,55 (медиана 9, диапазоны 5-тен 10-ға дейін). Бұл пациенттердің ешқайсысы процедуралық емдеу әдістері (мысалы, операция) қажет болғанын хабарлаған жоқ.

Осы сияқты ретроспективті зерттеулер күнделікті клиникалық практикадағы, біртекті емес пациенттер популяциясындағы емдеу үлгілері мен нәтижелерін бағалау арқылы пайдалы ақпарат бере алады. Біздің зерттеуге қатысушылар негізінен ақ нәсілді, жасы елу мен алпыстың арасындағы әйелдер болды, бұл ретте 52%-ы жұмыс істейтін, ал 41%-ы зейнеткер еді. Жалпы алғанда, біздің нәтижелеріміз DRX9000 аппаратымен жүргізілетін омыртқа жотасының декомпрессиясы созылмалы бел ауырсынуын азайтуға көмектесуі мүмкін деп болжауға мүмкіндік береді. Зерттелген когортада алғашқы жүгіну кезіндегі ауырсынудың орташа вербальды сандық бағасы 0-ден 10-ға дейінгі шкала бойынша 6,05 болды, бұл жарияланған зерттеулердегі бел ауырсынуының бағаларымен сәйкес келеді.³¹ DRX9000 көмегімен 8 апталық емдеудің соңында ауырсыну бағалары 0,89-ға дейін мәнді төмендеді.

Бізде бақылау топтары болмады, сондықтан пайданың қандай бөлігі омыртқа жотасы декомпрессиясының өзіне, плацебоға немесе өздігінен сауығуға байланысты болғанын түсіну қиын, өйткені созылмалы дискогенді ауырсынудың табиғи ағымы функционалдық мүмкіндіктер мен ауырсыну бағалары жақсаратын кезеңдерді қамтиды. Шын мәнінде, бел ауырсынуының қолайлы табиғи ағымы тиімді болып көрінуі мүмкін «дәлелденбеген» емдеу әдістерінің таралуының бір себебі деген болжам айтылған.³² DRX9000 көмегімен омыртқа жотасын декомпрессиялау емін алған зерттелген 94 пациенттің ешқайсысында жағымсыз асқынулар байқалған жоқ.

Дискогенді ауырсыну бел дисктерінің дегенеративті ауруы кезіндегі елеулі мәселе болып табылады және фиброзды сақинаның үдемелі бұзылуы мен жыртылуларынан туындауы мүмкін, олар фиброзды сақинаның сыртқы үштен біріндегі ауырсыну талшықтарын тітіркендіреді.³³ Омыртқа жотасының декомпрессиясы диск ішіндегі қысымды төмендетеді деген тұжырымдаманы қолдайтын эксперименттік деректер бар. Бұл өз кезегінде оттегі мен қоректік заттардың сіңірілуін жеңілдетуі және дисктің метаболизмі мен қалпына келуін жақсартуы мүмкін.^34,35

Алайда тұрақты бел ауырсынуының анатомиялық себебі жиі белгісіз күйінде қалады. Бұл құрылымдық бейнелеу мен симптомдардың арасындағы корреляцияның әлсіз болуымен байланысты.^36–38 Нейрондардың гиперактивтілігімен, мембраналар қозғыштығының өзгеруімен және жаңа гендердің экспрессиясымен байланысты орталық жүйке жүйесінің нейропластикалығы ауырсынуды қабылдауды сақтап тұруы мүмкін.³⁹ Сонымен қатар пациенттердің бастапқы психоәлеуметтік айнымалылары созылмалы бел ауырсынуының дамуына әсер етуі мүмкін.⁴⁰ Мысалы, жұмысқа қанағаттану жедел бел ауырсынуы бар, кейін созылмалы бел ауырсынуы дамитын пациенттерді анықтаудың күшті болжамдық факторы болып қала береді.⁴¹ Әрине, пәнаралық тәсіл созылмалы дискогенді бел ауырсынуы бар пациенттерге когнитивті-мінез-құлықтық терапия, пациенттерді оқыту, қабынуға қарсы стероидты емес препараттар және физиотерапия ұсыну арқылы көмектесе алады.

Шектеулер

Бел ауырсынуын бағалау әдетте төрт нақты доменді қамтиды: ауырсыну қарқындылығы, арқадағы ауырсынуға тән тіршілік әрекетінің бұзылуы, пациенттің емдеу нәтижесіне қанағаттануы және еңбекке жарамсыздықты бағалау.⁴² Біз барлық төрт доменді бағалауға тырыстық, бірақ карталарды талдау кезінде қолжетімді деректердің толық болмауы төрт доменнің бәрі бойынша толық бағалау жүргізуге мүмкіндік бермеді. Анальгетиктерді қолдану азайған сияқты (деректері бар карталар = 94 қатысушының 20-сы), ал күнделікті белсенділік жақсарды (деректері бар карталар = 94 қатысушының 38-і). Бұл ретроспективті зерттеу болғандықтан және біз әр пациентке не жасалғанын тіркегендіктен, анальгетиктерді қолдануды не тарту емінен тыс кезеңдегі қолдануды бақыламау нәтижелерге әсер етуі мүмкін еді.

Сонымен қатар зерттеу ретроспективті болды, әрі әртүрлі клиникалардың қосалқы әдістерді — емдеу алдында бел бөлімін созу жаттығуларын, миофасциальды релизді немесе жылу процедураларын, сондай-ақ емдеуден кейінгі сеанстарда суық пакеттерді және/немесе бұлшықеттерді стимуляциялауды — қолдануында әркелкілік болды. Телефон/пошта арқылы кейінгі бақылау медициналық карталардың ретроспективті аудитін толықтыру үшін жүргізілді. Жауап бермеген топтағы пациенттердің жағдайы жақсарды ма, тұрақты қалды ма, әлде нашарлады ма — белгісіз.

Болашақ зерттеулер

Зерттеу бұрыннан бақылауда болған, созылмалы бел ауырсынуы бар пациенттермен шектелді. Соған қарамастан DRX9000 көмегімен ем алған пациенттерге жүргізілген осы алғашқы талдаудың оң клиникалық нәтижелері үміт күттіреді және неғұрлым қатаң проспективті клиникалық зерттеуде одан әрі зерделеуге лайық. Мұндай зерттеулер қазір жүргізіліп жатыр; оларда пациенттердің кеңейтілген популяциясы қамтылған және емдеу хаттамасы (сондай-ақ мұз, жылу, массаж, қабынуға қарсы препараттар, тері арқылы электрлік нейростимулятор сияқты қосалқы емдеу әдістерін қолдану) қатаңырақ бақыланады. Коммерциялық тұрғыдан қолжетімді омыртқа жотасын декомпрессиялау жүйелерінің конструкциясында айырмашылықтар болуы мүмкін, мысалы: пациенттің қалпы (шалқасынан немесе етпетінен жату), тарту бұрышы (және оның реттелетін-реттелмейтіні), қозғалтқыш түрі, паравертебральды бұлшықеттердің проприоцептивті рефлекторлық жиырылуын барынша азайтуға тырысу үшін дистракция кезінде керілу датчиктерінен кері байланысты пайдалану⁴³ және берілетін күштерді өлшеу. Бұл айырмашылықтар терапияға әртүрлі физикалық реакциялар тудыруы мүмкін, сондықтан аппараттың бір түріне жүргізілген зерттеулердің қорытындыларын барлық аппараттарға сөзсіз таратуға болмайды.

Омыртқа жотасының моторлы декомпрессиясының тиімділігі мен қауіпсіздігіне (мысалы, асқынулар санына) түпкілікті баға беру үшін алдымен пациенттердің қандай түрлерінде нәтижелер жақсы, ал қайсыларында жақсы емес екенін және пайда уақыт өте келе қалай сақталатынын анықтайтын зерттеулер қажет. Мысалы, 94 пациенттің 29-ында орта есеппен 31 аптаға созылған ұзағырақ кейінгі бақылауымыз бел ауырсынуы бойынша орташа 83%-ға жақсарудың сақталғанын, ал ауырсынудың орташа бағасы 1,7 болғанын көрсетті. Болашақ зерттеулерде денсаулыққа қатысты оң нәтиженің қаншалықты бөлігін пәнаралық емдеу тәсілімен салыстырғанда құрылғыға тән әсер ету механизміне жатқызуға болатынын, дистракциялық керілудің оңтайлы шамасын (пациент салмағына қатысты «тарту салмағы» [фунт]), омыртқа жотасын декомпрессиялау кезіндегі пациенттің қалпы нәтижеге әсер ететін-етпейтінін, дистракцияның оңтайлы бұрышын, тарту және босаңсу циклдерінің ұзақтығын, сондай-ақ декомпрессия сеанстарының жиілігі мен ұзақтығын анықтау қажет болады. Омыртқа жотасының декомпрессиясы инвазивті емес әдіс болғандықтан, пациент үшін пайда басқа, неғұрлым инвазивті емдеу әдістеріндегідей үлкен болуы міндетті болмауы мүмкін.

Қорытындылар

Жалпы алғанда, бұл алдын ала талдау омыртқа жотасын хирургиялық емес декомпрессиялауға арналған DRX9000 жүйесімен емдеу пациенттердің созылмалы бел ауырсынуын азайтты деп болжауға мүмкіндік береді, бұл ретте пациенттерге анальгетиктер азырақ қажет болды және олардың функционалдық жағдайы жақсарды. Алайда бақылау топтарынсыз пайданың қандай бөлігі плацебоға, өздігінен сауығуға немесе емнің өзіне тиесілі екенін түсіну қиын. Мұндай жүйелердің тиімділігін өлшеу үшін рандомизацияланған қос соқыр зерттеулер қажет.

Бұл зерттеуді ішінара Axiom Worldwide компаниясы (9423 Corporate Lake Drive, Tampa, FL 33634) қаржыландырды. Axiom компаниясы деректерді жинауға, талдауға немесе мақалада келтірілген нәтижелерді түсіндіруге қатыспады.

1. Maetzel A, Li L. The economic burden of low back pain: a review of studies published between 1996 and 2001. Best Pract Res Clin Rheumatol. 2002;16:23–30.
2. Walker BF. The prevalence of low back pain: a systematic review of the literature from 1966 to 1998. J Spinal Disord. 2000;13:205–217.
3. Peng B, Hao J, Hou S, et al. Possible pathogenesis of painful intervertebral disc degeneration. Spine. 2006;31:560–566.
4. Hale ME, Dvergsten C, Gimbel J. Efficacy and safety of oxymorphone extended release in chronic low back pain. Results of a randomized, double-blind, placebo- and active-controlled phase III study. J Pain. 2005;6:21–28.
5. Shen FH, Samartzis D, Andersson GB. Nonsurgical management of acute and chronic low back pain. J Am Acad Orthop Surg. 2006;14:477–487.
6. Long A, Donelson R, Fung T. Does it matter which exercise? A randomized control trial of exercise for low back pain. Spine. 2004;29:2593–2602.
7. Leibing E, Leonhardt U, Koster G, et al. Acupuncture treatment of chronic low-back pain—a randomized, blinded, placebo-controlled trial with 9-month follow-up. Pain. 2002;96:189–196.
8. Gay RE, Bronfort G, Evans RL. Distraction manipulation of the lumbar spine: a review of the literature. J Manipulative Physiol Ther. 2005;28:266–273.
9. van der Roer N, van Tulder MW, Barendse JM, et al. Cost-effectiveness of an intensive group training protocol compared to physiotherapy guideline care for sub-acute and chronic low back pain: design of a randomised controlled trial with an economic evaluation. BMC Musculoskelet Disord. 2004;5:45.
10. Gupta RC, Ramarao SV. Epidurography in reduction of lumbar disc prolapse by traction. Arch Phys Med Rehabil. 1978;59:322–327.
11. Onel D, Tuzlaci M, Sari H, Demir K. Computed tomographic investigation of the effect of traction on lumbar disc herniations. Spine. 1989;14:82–90.
12. Ramos G, Martin W. Effects of vertebral axial decompression on intradiscal pressure. J Neurosurg. 1994;81:350–353.
13. Guechev G, Guechev A. Fast dynamics of voluntary muscle strength and motor evoked potentials after traction therapy in patient with lumbosacral root lesion. Electromyogr Clin Neurophysiol. 1996;36:195–197.
14. Meszaros TF, Olson R, Kulig K, Creighton D, Czarnecki E. Effect of 10%, 30%, and 60% body weight traction on the straight leg raise test of symptomatic patients with low back pain. J Orthop Sports Phys Ther. 2000;30:595–601.
15. Scheer SJ, Radack KL, O’Brien DR Jr. Randomized controlled trials in industrial low back pain relating to return to work. Part 2. Discogenic low back pain. Arch Phys Med Rehabil. 1996;77:1189–1197.
16. Koes BW, Bouter LM, van der Heijden GJ. Methodological quality of randomized clinical trials on treatment efficacy in low back pain. Spine. 1995;20:228–235.
17. van der Heijdan GJ, Beurskens AJ, Koes BW, Assendelft WJ, de Vet HC, Bouter LM. The efficacy of traction for back and neck pain: a systematic, blinded review of randomised clinical trial methods. Phys Ther. 1995;75:93–104.
18. Harte AA, Baxter GD, Gracey JH. The efficacy of traction for back pain: a systematic review of randomized controlled trials. Arch Phys Med Rehabil. 2003;84:1542–1553.
19. Clarke J, van Tulder M, Blomberg S, de Vet H, van der Heijden G, Bronfort G. Traction for low back pain with or without sciatica: an updated systematic review within the framework of the Cochrane collaboration. Spine. 2006;31:1591–1599.
20. Clarke JA, van Tulder MW, Blomberg SE, de Vet HC, van der Heijden GJ, Bronfort G. Traction for low-back pain with or without sciatica. Cochrane Database Syst Rev. 2005;(4):CD003010.
21. Harrison DE, Cailliet R, Harrison DD, Janik TJ, Holland B. Changes in sagittal lumbar configuration with a new method of extension traction: nonrandomized clinical controlled trial. Arch Phys Med Rehabil. 2002;83:1585–1591.
22. Tesio L, Merlo A. Autotraction versus passive traction: an open controlled study in lumbar disc herniation. Arch Phys Med Rehabil. 1993;74:871–876.
23. Waddell G, McIntosh A, Hutchinson A, Feder G, Lewis M. Low back pain evidence review. London: Royal Coll General Practitioners; 1999.
24. Tekeoglu I, Adak B, Bozkurt M, Gurbuzoglu N. Distraction of lumbar vertebrae in gravitational traction. Spine. 1998;23:1061–1063.
25. Gionis TA, Groteke E. Spinal Decompression. Orthopedic Technology Rev. 2003;5:36–39.
26. Gose EE, Naguszewski WK, Naguszewski RK. Vertebral axial decompression therapy for pain associated with herniated or degenerated discs or facet syndrome: an outcome study. Neurol Res. 1998;20:186–190.
27. Shealy CN, Koladia N, Wesemann M. Long-term effect analysis of IDD therapy in low back pian: a retrospective clinical pilot study. Am J Pain Manage. 2005;15:93–97.
28. Naguszewski WK, Naguszewski RK, Gose EE. Dermatomal somatosensory evoked potential demonstration of nerve root decompression after VAX-D therapy. Neurol Res. 2001;23:706–714.
29. Macario A, Pergolizzi J. Systematic literature review of spinal decompression via motorized traction for chronic discogenic low back pain. Pain Prac. 2006;6:171–180.
30. Hagg O, Fritzell P, Nordwall A, Swedish Lumbar Spine Study Group. The clinical importance of changes in outcome scores after treatment for chronic low back pain. Eur Spine J. 2003;12:12–20.
31. Hurwitz EL, Morgenstern H, Kominski GF, Yu F, Chiang LM. A randomized trial of chiropractic and medical care for patients with low back pain: eighteen-month follow-up outcomes from the UCLA low back pain study. Spine. 2006;31:611–621.
32. Deyo RA, Weinstein JN. Low back pain. N Engl J Med. 2001;344:363–370.
33. Anderson MW. Lumbar discography: an update. Semin Roentgenol. 2004;39:52–67.
34. Matsui Y, Maeda M, Nakagami W, Iwata H. The involvement of matrix metalloproteinases and inflammation in lumbar disc herniation. Spine. 1998;23:863–868.
35. Fujita K, Nakagawa T, Hirabayashi K, Nagai Y. Neutral proteinases in human intervertebral disc. Role in degeneration and probable origin. Spine. 1993;18:1766–1773.
36. Weishaupt D, Zanetti M, Hodler J, Boos N. MR imaging of the lumbar spine: prevalence of intervertebral disk extrusion and sequestration, nerve root compression, end plate abnormalities, and osteoarthritis of the facet joints in asymptomatic volunteers. Radiology. 1998;209:661–666.
37. Jensen MC, Brant-Zawadzki MN, Obuchowski N, Modic MT, Malkasian D, Ross JS. Magnetic resonance imaging of the lumbar spine in people without back pain. N Engl J Med. 1994;331:69–73.
38. Boden SD, Davis DO, Dina TS, Patronas NJ, Wiesel SW. Abnormal magnetic-resonance scans of the lumbar spine in asymptomatic subjects: a prospective investigation. J Bone Joint Surg Am. 1990;72:403–408.
39. Coderre TJ, Katz J, Vaccarino AL, Melzack R. Contribution of central neuroplasticity to pathological pain: review of clinical and experimental evidence. Pain. 1993;52:259–285.
40. Carragee EJ, Alamin TF, Miller JL, Carragee JM. Discographic, MRI and psychosocial determinants of low back pain disability and remission: a prospective study in subjects with benign persistent back pain. Spine J. 2005;5:24–35.
41. Borenstein DG. Epidemiology, etiology, diagnostic evaluation, and treatment of low back pain. Curr Opin Rheumatol. 1999;11:151–157.
42. Grotle M, Brox JI, Vollastad NK. Functional status and disability questionnaires: what do they assess? A systematic review of back-specific outcome questionnaires. Spine. 2005;30:130–140.
43. Andersson GB, Schultz AB, Nachemson AL. Intervertebral disc pressures during traction. Scand J Rehabil Med Suppl. 1983;9:88–91.