Арқаның төменгі бөлігіндегі созылмалы ауырсынуды емдеуге арналған омыртқа жотасының хирургиялық емес декомпрессиясы (DRX9000™) — клиникалық жағдай

Pergolizzi J, Richmond C, Auster M, Florio F, Wilhelm J. Non-surgical Spinal Decompression (DRX9000™) for the Treatment of Chronic Low-back Pain – A Case Report. European Musculoskeletal Review. 2008:58–60. Баспагер: Touch Briefings. Мақалада том мен шығарылым нөмірлері басылмаған. Мақалада DOI жоқ, ол PubMed жүйесінде де, Europe PMC жүйесінде де индекстелмеген, ал баспагердің онлайн көшірмесі табылмады.

a report by Joseph Pergolizzi,¹ Charlotte Richmond,² Martin Auster,³ Frank Florio⁴ and Jonathan Wilhelm⁵

1. Adjunct Assistant Professor, Johns Hopkins University School of Medicine; 2. Director of Clinical Research, NEMA Research Inc.; 3. Assistant Professor, Department of Radiology, Johns Hopkins University School of Medicine; 4. Director of Clinical Research, Axiom Worldwide, LLC; 5. Big Sky Spinal Care Center

© TOUCH BRIEFINGS 2008 (мақаланың бірінші бетінің төменгі жағында басылған). Мақалада ашық қолжетімділік лицензиясы көрсетілмеген.

Қазақша нұсқаны ELTECH дайындады: мәтін орысша аударма негізінде аударылып, ағылшын тіліндегі түпнұсқамен салыстырылды (түпнұсқа — баспагер шығарған оттискінің PDF файлы: European Musculoskeletal Review Extract, Touch Briefings: мұқаба және мақаланың 58 және 60-беттері). Мәтін толық, қысқартусыз берілген; «Кіріспе» және «Автор туралы» тақырыптарын біз қостық (түпнұсқада бұл жерлерде тақырып жоқ).

Арқадағы ауырсыну бүкіл әлемде миллиондаған жұмыскерге әсер етеді. Арқадағы ауырсынудың таралуы жұмыста қайталанатын әрекеттерге жұмсалатын сағаттар санымен¹ және жоғары қауіпті кәсіптермен байланысты.² 1938 жылы арқаның төменгі бөлігіндегі ауырсынуға қарағанда еңбекке жарамсыздық пен экономикалық шығынды көбірек тудыратын бірде-бір жағдай жоқ деп есептелген.³ Бұл тұжырым 70 жыл бұрынғыдай бүгін де дұрыс.^4–6

Қазіргі уақытта емдеудің көптеген нұсқалары бар, әрі жаңа, көбінесе инновациялық емдеу әдістері пайда болуда. Алайда қандай емдеудің — хирургиялық, хирургиялық емес немесе фармакологиялық емдеудің — орынды немесе қолайлырақ екені туралы мәселеде келісім аз. Омыртқа жотасына жасалатын операциялардың нәтижелерін болжау мүмкін емес және олар хирургиялық қауіптермен байланысты. Дәлелді деректерге негізделген қазіргі нұсқаулықтарда хирургиялық нұсқаны қарастырмас бұрын кемінде екі ай, ал көбінесе одан әлдеқайда ұзақ консервативті емдеу ұсынылған.^7,8

American Pain Society ұйымының бел ауырсынуы жөніндегі нұсқаулықтарында түбіршектік емес ауырсыну кезінде инвазиялық диагностикалық зерттеулер, омыртқа жотасына жасалатын түрлі инъекциялар және спондилодез сияқты кейбір араласулар жоққа шығарылған.⁹ Омыртқа жотасының хирургиялық емес декомпрессиясы, атап айтқанда DRX9000™ (Axiom Worldwide, Тампа, Флорида)¹⁰ қолданылған пилоттық зерттеудің нәтижелері үміт күттіреді және созылмалы бел ауырсынуын емдеудің тағы бір нұсқасын ұсынады. Сондықтан осы мақалада DRX9000 көмегімен омыртқа жотасының хирургиялық емес декомпрессиясы арқылы табысты емделген созылмалы бел ауырсынуы жағдайы сипатталған.

35 жастағы әйел 2006 жылғы шілдеде амбулаториялық клиникаға бел ауырсынуына шағымданып жүгінді. Арқадағы ауырсыну ұюмен және оң аяқтағы қайталамалы ауырсынумен қатар жүрді. Емдеуші дәрігер пациенттің жағдайы 2004 жылғы желтоқсаннан бері созылмалы сипатта болғанын атап өтті. Бұл симптомдар оның клиенттерді көтеру қабілетіне — оның кәсіби міндеттеріне міндетті түрде кіретін іске — әсер етті және отырған кезде әрі ұзақ тұрғанда күшейді. Пациенттің дене салмағы 291 фунт, бойы 5 фут 8 дюйм болды. Анамнезінде екі жол-көлік оқиғасы бар (1994 және 2002 жылдары). 2006 жылғы 19 шілдеде орындалған омыртқа жотасының бел бөлімінің магниттік-резонанстық томографиясы (МРТ) L5/S1 деңгейінде оң жаққа эксцентрлі орналасқан, оң жақ S1 нерв түбіршегін қысатын жеңілден орташаға дейінгі дәрежедегі диск протрузиясын анықтады (1-суретті қараңыз). L2/L3 және L3/L4 деңгейлерінде де болмашы томпаюы бар жеңіл дегенеративті өзгерістер байқалды. Алғашқы тексеру кезінде пациентте барлық жазықтықтарда ауырсынумен қатар жүретін бел бөліміндегі қозғалыс көлемінің (ҚК) шектелуі, нерв түбіршектерінің керілу сынамаларының оң нәтижесі және оң жақ төменгі аяқ-қолдың сенсорлық және қозғалыс функциясының төмендеуі анықталды.

Пациент шамамен 5,5 аптаға созылған кезеңде DRX9000 құрылғысында 20 процедурадан өтті. Бастапқы параметрлер: ең жоғары декомпрессиялық күш 90 фунт, ең төменгі күш 45 фунт. Емдеудің соңғы параметрлері: ең жоғарысы 110 фунт және ең төменгісі 55 фунт. Декомпрессиялық күш медицина қызметкерінің қалауы бойынша 10 фунт қадаммен арттырылды. Емдік күш түсіру бұрышы (ол дәрігерге бел бөлімінің зақымданған аймағын емдеу үшін түзетулер енгізуге мүмкіндік береді) 10-нан 20°-қа дейін өзгерді. Қосымша емдеу электростимуляцияны, мұзды және емдік жаттығуларды қамтыды.

Алғашқы процедурада пациент 0–10 шкаласы бойынша ауырсыну деңгейін 7 деп көрсетті; емдеу хаттамасының соңында ол ауырсыну деңгейін 1 деп көрсетті. Ауырсыну ұзақтығының қысқарғаны да атап өтілді: бастапқыда ауырсыну уақыттың 75%-ында болған, ал емдеу аяқталғанда бұл көрсеткіш уақыттың 10%-ына дейін төмендеді. Қорытынды бағалау кезінде тексеруді жүргізген маман бел бөліміндегі ҚК сынамалары нәтижелерінің жақсарғанын атап өтті: бүгілу 42-ден 58°-қа дейін, жазылу 12-ден 26°-қа дейін, солға бүйірлік бүгілу 14-тен 25°-қа дейін және оңға бүйірлік бүгілу 12-ден 24°-қа дейін ұлғайды. Ортопедиялық және неврологиялық көрсеткіштер қалыпты деп белгіленді. 2006 жылғы 22 қыркүйекте шектеулі көлемде орындалған омыртқа жотасының бел бөлімінің бақылау МРТ-сы сагиттальды T2 режиміндегі кескіндерде L5/S1 деңгейінде дисктің шығыңқылығы азайғанын анықтады (2-суретті қараңыз).

DRX9000 True Non-surgical Spinal Decompression System™ бел ауырсынуын және диск жарықтарымен, омыртқааралық дисктердің томпаюымен немесе протрузиясымен, дисктің дегенеративті ауруымен, артқы фасеттік синдроммен және ишиаспен байланысты симптомдарды жеңілдету үшін сезімтал компьютерленген кері байланыс механизмін пайдалана отырып, омыртқа жотасына дистракциялық күштер түсіреді.¹¹ Рецензияланатын әдебиетке жасалған жүйелі шолуда¹² Macario және Pergolizzi омыртқа жотасының декомпрессиясы басқа хирургиялық емес емдеу әдістеріне қарағанда көбірек пайда әкеле ме, жоқ па, соны анықтау үшін деректер тым аз деген қорытындыға келеді. Алайда екі жаңа зерттеудің нәтижелері DRX9000 дискогендік бел ауырсынуы бар пациенттерде қауіпсіз әрі тиімді деп болжауға негіз береді.^10,13

Бірінші жұмыста DRX9000 қолданылатын омыртқа жотасының хирургиялық емес декомпрессиясының тиімділігін бағалау үшін ретроспективті зерттеу жүргізілді.¹³ 2005 жылғы қыркүйектен 2006 жылғы наурызға дейін төрт амбулаториялық клиникада (үшеуі дербес және біреуі аурухана жанындағы) тоқсан төрт медициналық карта талданды. Вербалды рейтингтік шкала (ВРШ) бойынша орташа балл емдеудің басындағы 6,05-тен (1–10 шкаласы) емдеу аяқталғанда 0,89-ға дейін төмендеді. Ұқсас нәтижелер екінші жұмыста — созылмалы бел ауырсынуын емдеуде DRX9000 құрылғысының қауіпсіздігі мен тиімділігін бағалауға арналған проспективті, көпорталықты, рандомизацияланбаған II фазалы пилоттық зерттеуде хабарланды. 2007 жылғы қаңтар мен 2007 жылғы сәуір аралығында бақыланған, бағалауға жарамды он сегіз пациент алты апталық кезең ішінде DRX9000 құрылғысында 20 процедурадан тұратын хаттама бойынша ем алды. Ауырсынуды, анальгетиктерді қабылдауды, функционалдық мүмкіндіктерді, қанағаттануды, күнделікті белсенділікті және қауіпсіздікті бағалау деректері тексерулер, сауалнамалар және пациенттердің күнделіктері арқылы жиналды. ВРШ бойынша орташа балл емдеудің басында 6,4 болды; екі аптадан кейін (10 процедура) ол 50%-дан астамға төмендеді, ал емдеудің соңында орта есеппен 0,8 болды. 18 пациенттің он алтысы функцияның жақсарғанын хабарлады, ал пациенттер DRX9000 құрылғысына 0–10 қанағаттану шкаласы бойынша орташа 8,1 баға берді. Жағымсыз құбылыстар байқалған жоқ және қатысушылардың ешқайсысына неғұрлым инвазиялық терапия қажет болмады.

Жуырда DRX9000 тиімділігіне арналған үш клиникалық жағдай жарияланды.^14–16 Бірінші клиникалық жағдайда¹⁴ ВРШ бойынша бастапқы балы 6 (0–10 шкаласы) болған 33 жастағы ер адам алты апталық кезең ішінде DRX9000 құрылғысында 20 процедурадан өтті және соңғы процедура кезінде ВРШ бойынша балдың 0-ге дейін төмендегенін хабарлады. DRX9000 қолданғанға дейінгі және одан кейінгі МРТ нәтижелерін салыстыру L2/3, L3/4, L4/5 және L5/S1 деңгейлерінде T2 режиміндегі кескіндерде диск ішіндегі сигналдың күшейгенін көрсетті, бұл омыртқааралық дискке оң гидраттаушы әсер бар деп болжауға мүмкіндік береді. Екінші клиникалық жағдайда екі аяққа таралатын созылмалы бел ауырсынуы бар 69 жастағы ер адам бақыланды.¹⁵ Оның ВРШ бойынша балы жеті апталық емдеу кезеңіндегі 22 емдеу сеансы аясында 10-нан 1-ге дейін (0–10 шкаласы) төмендеді. Емдеуге дейінгі және кейінгі МРТ нәтижелерін салыстыру бірнеше бел деңгейінде диск биіктігінің ұлғайғанын және жарық өлшемінің кішірейгенін көрсетті. Шамалас нәтижелер үшінші клиникалық жағдайда хабарланды, онда сол жақ бөксеге таралатын бел ауырсынуының бір айлық анамнезі бар (анамнезінде арқадағы ауырсынудың бұрынғы эпизодтары бар) 31 жастағы ер адам жеті апталық кезең ішінде DRX9000 құрылғысында 27 процедурадан өтті. DRX9000 қолданғаннан кейінгі омыртқа жотасының бел бөлімінің МРТ-сында диск зақымдануы өлшемінің және сол жақ S1 нерв түбіршегіне түсетін қысымның күрт азаюымен қатар ВРШ бойынша балл 8,5-тен 3-ке дейін (0–10 шкаласы) төмендеді.

Осы алдыңғы клиникалық жағдайлардың нәтижелері, сондай-ақ осы зерттеудің нәтижелері DRX9000 процедураларына дейін және одан кейін түсірілген омыртқа жотасының бел бөлімінің компьютерлік томограммаларынан (КТ) ретроспективті түрде жиналған деректер бойынша алынған нәтижелермен сәйкес келеді.¹⁷ Созылмалы қаңқа-бұлшықеттік, механикалық немесе дискогендік бел ауырсынуы бар он алты пациент DRX9000 құрылғысында алты апталық емдеу курсын алды, бұл пальпация кезіндегі ауырсыну бағаларының 5,7-ден 0,8-ге дейін (0–10 шкаласы) және ҚК кезіндегі ауырсыну бағаларының 5,6-дан 0,7-ге дейін төмендеуіне әкелді. Бұған қоса, бел дисктерінің орташа биіктігі 1,6 мм-ге ұлғайды. Сонымен қатар диск биіктігінің 1 мм-ге ұлғаюы пальпация кезіндегі ауырсынудың да, ҚК кезіндегі ауырсынудың да 3,4-ке (0–10 шкаласы) төмендеуімен байланысты болды.

Бұл клиникалық жағдай DRX9000 құрылғысының диск морфологиясына оң әсерлерін көрсетуді жалғастырады. Осы 35 жастағы әйелде шамамен 5,5 аптаға созылған кезеңдегі 20 процедурадан кейін ауырсынудың жеңілдегені және жарық өлшемінің кішірейгені байқалды. Бұл деректер DRX9000 көмегімен табысты емделген пациенттердің бұрынғы клиникалық жағдайларымен^14–16 және КТ талдауы бар ретроспективті зерттеумен сәйкес келеді.¹⁷ Осы клиникалық жағдайлар мен ретроспективті зерттеудің нәтижелері қосымша проспективті клиникалық зерттеулер қажет деп болжауға негіз береді.

Joseph Pergolizzi — Johns Hopkins University School of Medicine штаттан тыс ассистент-профессоры, Georgetown University School of Medicine анестезиология кафедрасының қауымдастырылған профессоры және Naples Anesthesia and Pain Associates Group of South West Florida аға серіктесі. Ол Coalition for Pain Education және National Institute of Pain директорлар кеңесінің құрамына кіреді және International Pain Research and Treatment Foundation қорының негізін қалаушылардың бірі. Доктор Pergolizzi 100-ден астам ғылыми жұмысты жариялаған және/немесе баяндаған. Ол медицина докторы (MD) дәрежесін Ross University School of Medicine оқу орнында ең жоғары үздік бағамен алған.

1. Guo HR, Working hours spent on repeated activities and prevalence of back pain, Occup Environ Med, 2002;59(10): 680–88.
2. Guo HR, Tanaka S, Cameron LL, et al., Back pain among workers in the United States: national estimates and workers at high risk, Am J Ind Med, 1995;28(5):591–602.
3. Gilcreest EL, Lumbosacral and sacro-iliac strain causing low back pain: a review of one hundred fifty cases, Ann Surg, 1938;107(6):988–95.
4. Deyo RA, Mirza SK, Martin BI, Back pain prevalence and visit rates: estimate from US national surveys, 2002, Spine, 2006;31: 2724–7.
5. Krishnaney AA, Park J, Benzel EC, Surgical management of neck and low back pain, Neurol Clin, 2007;25:507–22.
6. Jarvik JG, Deyo RA, Diagnostic evaluation of low back pain with emphasis on imaging, Ann Intern Med, 2002;137:586–97.
7. Chou R, Qaseem A, Snow V, et al., Diagnosis and treatment of low back pain: a joint clinical practice guideline from the American College of Physicians and the American Pain Society, Ann Intern Med, 2007;147:478–91.
8. McCamey K, Evans P, Low back pain, Prim Care, 2007;3:71–82.
9. Marcus A, APS guidelines on low back pain dismiss some interventions, Pain Med RSS, 2008;34:07.
10. Leslie J, Richmond C, Macario A, et al., Pilot: Effectiveness and safety of non-surgical spinal decompression, Paper presented at the 18th Annual Meeting of the American Academy of Pain Management, Las Vegas, NV, 27–30 September 2007.
11. Gan TJ, Leslie J, Pergolizzi J, Nonsurgical Spinal Decompression to treat chronic low back pain, Special Report supplement featured in Anesthesiology News, December 2007.
12. Macario A, Pergolizzi J, Systematic literature review of spinal decompression via motorized traction for chronic discogenic low back pain, Pain Pract, 2006;6:171–8.
13. Macario A, Richmond C, Auster M, Pergolizzi JV, Treatment of 94 outpatients with chronic discogenic low back pain with the DRX9000: a retrospective char review, Pain Pract, 2008;8: 11–17.
14. Richmond C, Florio F, Wilhelm JM, et al., MagneticResonance Imaging Findings after Treatment with a Nonsurgical Spinal Decompression System (DRX9000™)—Case Report, US Musculoskeletal Review, 2007;50–52.
15. Pergolizzi J, Florio F, Martin W, et al., Management of low-back pain with a non-surgical spinal decompression system (DRX9000™) – case report, European Musculoskeletal Review, 2008;59–60.
16. Pergolizzi J, Yocum T, Florio F, et al., Management of discogenic low-back pain with a non-surgical decompression system (DRX9000™)—Case Report, US Musculoskeletal Review, 2008;14–15.
17. Apfel C, Cakmakkaya S, Martin W, et al., Decreased lower back pain after non-invasive spinal decompression may be due to restored disc height, Abstract presented at the American Conference on Pain Medicine 3rd Annual conference, April 2008.